Ouders en homoseksualiteit
De meeste ouders zijn geneigd er vanuit te gaan dat hùn kind hetero is. Kinderen groeien op in een overwegend heteroseksuele omgeving. Want ouders zijn meestal heteroseksueel. Net als vrienden, leerkrachten, familieleden en buren. We gaan er dus ook bijna vanzelfsprekend van uit dat onze kinderen ook heteroseksueel zijn.
Ook het geloof kan de verwachtingen dat het kind 'gewoon' heteroseksueel is versterken. Sommige religies accepteren homoseksualiteit niet. Mogelijke homoseksualiteit van een kind kan dan conflicten met de waarden en normen van de ouders geven.
Er wordt vaak gedacht dat als iemand niet kiest voor een huwelijk met de andere sekse, deze persoon alleen zal blijven. En daardoor eenzaam oud zal worden. En dat wil je niet voor je kind.
Weest u zich ervan bewust dat uw kind dit alles ook voelt. Hij of zij is zich bewust van uw verwachtingen en uw opvattingen over homoseksualiteit. Uw kind krijgt dit in zijn opvoeding van u mee. Uw kind zal zich dan ook mogelijk schuldig kunnen voelen over zijn geaardheid. Hij of zij kan het daardoor moeilijk vinden het met u te bespreken. Vooral ook omdat het kind u geen pijn wil doen. Daar staat tegenover dat het kind ook geen pijn gedaan wil worden door u.
De puberteit is voor de meeste kinderen al een periode met onzekerheden. Als er dan ook onzekerheid is over de seksuele oriëntatie, dan kan een kind zich (extra) ongelukkig voelen.
Naar boven
|
|
